Een (bijna) vergeten Haags sprookje ...

Strijkijzer 
Het Strijkijzer (foto Daan de Ligt) 

Strijkijzer en Madonna

(een Haags sprookje)

daar stond ze, in de verte, net zo zwart
madonna in de lente van haar leven
je groeide, wou haar steeds een knipoog geven
een zwarte maagd en slungel … paar apart

ze kreeg een teder plekje in je hart
de liefde had een ragfijn web geweven
jouw blikken bleven aan haar blikken kleven
wat was je in de wolken en verward

regenten kenden weinig mededogen
geofferd werd je ebonieten bruid
je mocht niet langer zwijgen, moest je uiten

je staarde naar haar levenloze ogen
en wilde schreeuwen, waar bleef het geluid
je kon niet meer dan hartverscheurend fluiten

Terwijl het flatgebouw De Zwarte Madonna werd gesloopt, werd de torenflat Het Strijkijzer gebouwd. Vanaf het dak van Het Strijkijzer klonk de eerste maanden een hinderlijke fluittoon.

Je blik glijdt over Delft en Zoetermeer ...

kroon

De skyline van Den Haag (foto Daan de Ligt)

De Kroon

de meeuwen zweven, jij kijkt op ze neer
je ziet de zon de ochtendhemel verven
en ‘s avonds in scharlaken golven sterven
pal achter schimmen van het scheepsverkeer

je blik glijdt over Delft en Zoetermeer
gevoelens aarden, doch gedachten zwerven
ver boven de vertrouwde Haagse erven
zelfs Europoort oogt nietig, schoon en teer

een stoel verandert in een hoge troon
het venster toont verstilde vergezichten
de privileges van een godenzoon

de zwarte maagd week voor een nieuw icoon
een ranke held, daarnaast twee zwaargewichten
die hoger zijn, maar buigen voor De Kroon

Kroon 

Het gebouw rechts op de foto is De Kroon (foto Daan de Ligt) 

De Hagenaar heeft weinig diepgang

hj

Een artikel (met gedicht) over een Haagse schuit. U kunt het artikel hier lezen.

Sjaak Bral over het 'hekeldicht'

hekeldicht 

Hofvijver

Hofvijver

Op zoek naar ...

Wat voor sfeer zal er zijn in Den Haag?

sfeer

Nederland speelt de finale van het WK-voetbal. Vrijwel overal in het land leverde dat na afloop van de wedstrijden op weg naar die finale vrolijke taferelen op met feestende supporters, alleen in Den Haag ging het telkens mis en ook telkens weer op het Jonckbloetplein. Vandaar de volgende bewerking van het bekende lied 'Wat voor weer zou het zijn in Den Haag?':

Jonckbloetplein

Wat voor sfeer zal er zijn in Den Haag
Slaat de waanzin weer toe op het plein
Wat voor sfeer is er daar nou vandaag
Zou het leuk of juist vreselijk zijn
Heeft het tuig van Den Haag
Weer een stuk in de kraag
Slaat men alles daar straks kort en klein
't Is een vrij overbodige vraag
Wat voor sfeer zal er zijn in Den Haag

 

Om en Bij

Om en Bij

de huisjes rug aan rug en zij aan zij
als bondgenoten tegen dreigend kwaad
een monument met menselijke maat
een kering tegen een onstuimig tij

geborgen levens keurig op een rij
ontsloten aan de zijde van de straat
een warme jas, geen flonkerend ornaat
verlegen lachend hofje Om en Bij

bescheiden als bescheiden maar kan zijn
geen holle torenhoge symboliek
hier is de stad nog nederig en klein
geschetst bij maneschijn door Anton Pieck

Sjaak Roggeveen

 

Op de website http://www.dehaagsevoetbalhistorie.nl/ staan twee prachtige filmpjes over Holland Sport-coryfee Sjaak Roggeveen. Het gedicht aan het begin van het eerste filmpje is van mijn hand en wordt door mij voorgedragen.

De winter van 1929

Ook toen was het koud en lag er een dik pak sneeuw.

Maar de trams reden wel gewoon. De HTM moet maar eens goed naar dit filmpje kijken.

Kicks voor niks

glas-in-lood

Haagse 'kicks voor niks': met de roltrappen naar de bovenste verdieping van warenhuis De Bijenkorf gaan en dan via het trappenhuis weer afdalen. Tijdens die afdaling kun je dan uitgebreid genieten van de glas-in-loodramen.

Voor meer foto's, klik hier.

AD Haagsche Courant 14-11-2009

merk

AD Haagsche Courant 07-11-2009

mosselman

Luister hier naar het oorspronkelijke kinderliedje.

AD Haagsche Courant 24-10-2009

lat

De terminal

Vrij naar het gedicht 'Heidenröslein' van Johann Wolfgang von Goethe. Zie ook www.behoudzuiderstrand.nl

(muziek Schubert)

De terminal

Marnix wou een terminal
in de mooie duinen
’n prachtig plan, niet te weerstaan
al die schepen af en aan
wat hem zeer verblijdde
Marnix, Marnix … grootheidswaan
kom niet aan de duinen

Marnix dacht:  ach al dat zand
al die domme duinen
ik wil bouwen op het strand
zie daar al die villa’s staan
’t worden mooie tijden
Marnix, Marnix … kalmpjes aan
kom niet  aan de duinen

Marnix’ plan zou ondergaan
in het zand der duinen
al zijn dromen naar de maan
hij vertrok (en liet een traan)
naar de Mokerheide
Marnix, Marnix … zonder baan
kom niet aan de duinen

Waterprins

waterprins

waterprins

Laak (AD Haagsche Courant 12-09-2009)

laak

laak

VS-ambassade (AD Haagsche Courant 05-09-2009)

ambassade

ambassade

 

AD Haagsche Courant zaterdag 22 augustus

plaagdieren

Vandaag in het AD Haagsche Courant

ad

Archipelbuurt

Archipelbuurt

Oude mensen, kleine zielen schuifelen voorbij,
verstilde geesten langs versteende straten.
Wie waakt en wacht en luisteren wil
hoort zacht Eline Vere praten.

Levend museum van voorbije dingen
de geuren vaag, de beelden flets, de klanken zacht.
Flarden van de gamelan,
de laatste sporen van de stille kracht.

Auto’s die weer koetsen worden,
flaneren wint het van ’t lopen.
Hier moest ik zijn, ik belde aan,
Louis Couperus zelf deed open.

Vandaag in AD Haagsche Courant ...

visie

Dat wordt even wennen ...

Vandaag in de krant:

wennen

Den Haag Sculptuur

Den Haag staat weer vol met beelden, zandsculpturen op het Buitenhof en echte beelden op o.a. het Lange Voorhout.

beelden

nog mooier bleek de mooiste laan met beelden
ze dwongen mij, betoverd, stil te staan
en keken mij met diepe ogen aan
die lentedag toen licht met vormen speelde

de schaduwen van oude linden streelden
het schelpenpad, de stad, als een vulkaan
liet de verborgen schat verheffend gaan
ik baadde ademloos in pure weelde

de ruiters grepen vreedzaam naar de macht
bepalen hier de normen en de waarden
gezeten op uit  vuur geschapen paarden
verordonneerden zij verbeeldingskracht

de kunst is heerseres op moeder aarde
Den Haag is nu ontzet, is blij en lacht

Wethouder Kool onder vuur

DEN HAAG - Onbekenden hebben vrijdag het kantoor van de PvdA aan de Stationsweg in Den Haag beklad met de tekst 'Weg met Kool'. De actie heeft vermoedelijk te maken met vermeende uitlatingen van wethouder Henk Kool over de Haagse bevolking. 

 
Vrijdag berichtte De Telegraaf dat Kool zou willen dat 'de Haagse elite opstaat om het gewone volk de mond te snoeren'. De krant zegt zich te baseren op een interview dat de wethouder onlangs gaf aan het vakblad Bedrijventerrein. Daarin is de gewraakte zinsnede echter niet te vinden.

Kool betoogt in het stuk dat hij in debatten over de stedenbouwkundige ontwikkeling van Den Haag vaak de stem van de elite (zoals architecten en economen) mist. Daardoor domineert volgens hem het geluid van de mensen die tegen de nieuwe plannen zijn en onstaat een 'njet-cultuur'.

Door te zwijgen geeft de elite ruimte 'aan het crapuul, aan Wilders en de zijnen,' aldus Kool, die er snel aan toevoegt dat hij daarmee niet wil zeggen dat de tegenstanders van b en w aanhangers van Wilders zijn.

De VVD-fractie in de gemeenteraad is ontstemd over het interview van Kool. "Het is onbegrijpelijk dat een PvdA-wethouder zó negatief spreekt over burgers die hun rol vervullen in het besluitvorminsgproces van deze stad,'' zegt raadslid Bart de Liefde.

"Wat ik tussen de regels door lees is: de burger is maar lastig. Hij komt ook met zeer ongelukkige voorbeelden. Bijvoorbeeld de bouwplannen voor het Verhulstplein, waar de buurt terecht tegen heeft geprotesteerd. Wat verder niet kan is dat hij Hagenaars 'crapuul' noemt.'' De VVD komt deze week met schriftelijke vragen over de uitlatingen van Kool.

Constant Martini, voorzitter van de Haagse PvdA-afdeling, ziet de bekladding van het partijkantoor als een uiting van onvrede. "Mogelijk heeft het te maken met de uitslag van de Europese verkiezingen. Maar laten we er geen toestand van maken. Nee, ik ga geen aangifte doen. Ik heb zelf de ruiten schoongemaakt. Zo erg is het nu ook weer niet.''

Henk Kool was gisteren niet bereid de krant te woord te staan. Hij was met het stadsbestuur 'in retraite'. Op dergelijke bijeenkomsten bespreekt het college van b en w knelpunten in het gemeentelijk beleid.

De hoogste tijd voor een politiek rijmpje dus:

Lees verder...

Het Zuiderstrand

plannen

Het Zuiderstrand en het bijbehorende duingebied worden bedreigd door bouwplannen van o.a. een cruiseterminal.
Zie www.behoudzuiderstrand.nl

zuiderstrand

de spookpier

De Scheveningse pier verloedert, de eigenaar, het vermaarde Van der Valk concern (het bedrijf met de toekan in het logo), heeft 'de trots van Scheveningen' danig verwaarloosd.

 

de spookpier

de zee is woest en kolkt bij windkracht negen
er is geen mens, geen beest  zelfs, op het strand
het onweer krijgt van God de vrije hand
de pier is ziek en bang en voelt de regen

hij zucht en kraakt, al jaren doodgezwegen
en danig  aangevreten door de tand
des tijds, is hij nu in het stadium beland
van bidden, hij houdt stand op hoop van zegen

de lucht is grauw als aangetast  beton
er zweven vreemde klanken, alsof spoken
de macht gegrepen hebben op de pier

ze houden huis en kennen geen pardon
waar eens pilaren stonden, staan nu knoken
de toekan is veranderd in een gier

 

Van de partij

Wethouder Kool wist nog wel een leuk baantje voor partijgenoot Martini, de man die niet geheel onbelangrijk is bij de benoeming van nieuwe wethouders na de verkiezingen. Het baantje zou Martini 1250 euro (gemeenschapsgeld) per dag gaan opleveren. Met een beetje hulp van anderen zag Kool uiteindelijk toch in dat zoiets eigenlijk niet kan. Dat laatste zorgde vervolgens weer voor een fikse broedertwist binnen de partij.

partij

Koud hé

Vandaag in AD Haagsche Courant ...

ijspaleis

koud

 

de wisselwachter

wissel

de wisselwachter bij Leyenburg

het oude ambacht leeft nog altijd voort
de wisselwachter wisselt maar en wacht
in kou en regen, zonder wrok of klacht
hij recht zijn rug en wisselt zelfs geen woord

lijn 4, lijn 6, zij zijn nog nooit ontspoord
want van de vroege ochtend tot de nacht
wordt plicht met ouderwetse vlijt betracht
de wisselwachter wacht de hemelpoort

verdwenen zijn de hondenkarbevrachter
de bezembinder, kolenboer, piraat
er komt geen scharensliep meer in uw straat
gebleven echter is de wisselwachter

alsof de paardentram nog steeds bestaat
de HTM loopt wel een beetje achter

Lees verder...

Lange Voorhout ... vandaag in de krant

Lange Voorhout

Lange Voorhout

De conferentie

Vandaag werd de Afghanistan-top in Den Haag gehouden, daar moet je als stadsdichter van de krant uiteraard wel even bij stilstaan.

top

De zomertram

Een Haags stadsgedicht van Michel van der Plas ...

DE ZOMERTRAM

Daar komt hij, zwaar van ouderdom,
statig en traag het hoekje om
van dromen en herinneringen;
hij belt: hij ziet me heus wel staan,
zijn open wagen achteraan,
de zomertram naar Scheveningen.

En kijk, ik ben weer onverwacht
een jongen van een jaar of acht,
en voel me rijk en hou van hem,
die feestelijke gele tram.
Daar rijdt hij, haastig voor zijn doen,
de stad uit onder 't wuivend groen,
en ik stel me ongeduldig voor
dat ik ver weg de zee al hoor
als we de Parkstraat in gaan draaien;
maar bij de Frankenslag begint
er toch pas echt een koele wind
over de hoofden heen te waaien.

Nu krijgt de wagen vleugels en
ik weet dat ik er bijna ben,
omdat de motor hoog gaat zingen.
En dan draait hij het Zeeplein op
met al zijn vlaggetjes in top,
de zomertram naar Scheveningen.

Mijn vader heeft een wandelstok,
mijn moeder draagt een witte rok,
en 't ezeltje waarop ik rijd
is aardig en neemt alle tijd.
Tussen de planken van de pier
zit er bij elke stap een kier,
waardoor je, of je wilt of niet,
beneden je de golven ziet,
die woest en groen elkaar begraven.
Een man met baard knipt mijn portret,
een zwart en krullend silhouet.
Een schuit gaat fluitend naar de haven.

Het strand is vrolijk, licht en blij.
De dag gaat veel te vlug voorbij
in flitsen en in schitteringen.
En al die tijd, in 't hemelblauw,
wacht boven in de verte trouw
de zomertram van Scheveningen.

Ik zit weer op het glimmend hout.
De richelvloer ligt vol met goud
van 't laatste afgeschudde zand,
en 'k hou mijn schelpen in mijn hand.
Daar rijdt de tram weer naar de stad,
maar nu of hij geen haast meer had.
De avond komt, maar 't is nog warm.
Mijn vader drukt mijn moeders arm,
en 'k denk: zo moet het altijd blijven,
zo met die zeewind in ons haar,
zo zondags en zo bij elkaar,
wolkjes die met ons huistoe drijven.

Op een balkon hier ver vandaan
moet nog een schepje van mij staan.
Zo gaan ze over, al die dingen:
een vader met een wandelstok,
een moeder met een witte rok,
de zomertram naar Scheveningen.

( Uit: Daar waar ik leefde, Nederlandstalige dichters over het landschap van hun jeugd. Samengesteld door Henk van Zuiden, Kwadraat, Utrecht, 1997

Vandaag in de krant ... tjielp, tjielp


vogelvriend

Bombardement Bezuidenhout

Op 3 maart 1945 bombardeerden de Engelsen 'per ongeluk' de Haagse woonwijk Bezuidenhout.

3 maart 1945

Zie ook het filmpje:

 

Wachtlijsten voor nieuwe mussenvilla

De 'mussenvilla's' in Den Haag zijn niet aan te slepen. Sinds de aftrap van de vogelhuisjesactie afgelopen vrijdag, is er een run op tuincentrum Hanenburg dat de goedkope huisjes verkoopt. De actie loopt zo goed dat de gemeente nog eens zeshonderd vogelhuisjes heeft besteld. (Bron: AD Haagsche Courant)

mussenvilla

Vandaag in de krant ...

crisissonnet

Literair Theater Branoul

Bezoek ook eens de website van Literair Theater Branoul.

Zeestraet van Constantijn Huygens

DE NIEUWE ZEE-STRAET VAN ’s GRAVENHAGE OP SCHEVENING

zeestraet


De Werelt gaet haer’ gang, sij werrt en blijft aen ’twerren,
En ’tgaet mij in ’tgewerr als met de meeste sterren:
Mij dunckt, en ick geloov ’t, daer is een order in,
Sy hebben elck haer’ swier en haer’ verscheiden sin:
Maer ick ontwerr het niet, en die ’t haer onderwinden,
Ick sie sij roemen ’t, maer ick twijffel of sij ’t vinden.
Soo spaer ick wisse moeijt voor ongewisse Vrucht,
Ick besigh Son en Maen voor heldere genucht,
En Sterren voor soo veel haer’ glinstering kan strecken
En mog’lick van soo verr wat goeds of quaeds verwecken,
Terwijl het and’ren lust te soecken nacht en dagh,
Daer door en wat sy doen, en dat elck wesen magh.
Het wereldsche beleidt van Landen en van Steden
Begaep ick even soo: ick houd’t er voor, dat Reden
Haer Werre-garen twernt en ontwernt soo ’tbehoort:
Maer hoe dat twernen gaet, daer kom ick niet mé voort,
Noch tracht het niet te doen: ick kan de moeyte derven,
En leven sonder sorgh, om sonder schroom te sterven
Van quae Gemeentes klap, die blinde slagen slaet,
En keurt het overlegg der saken, nae ’t vergaet.
Het schip zeilt, en ick mé: maer ’t zee-volck kent Getijen,
En Wind en Weer; ick niet: veel min verstaen ick ’tglijen
Van min en meerder Wandt door Block en door Catroll.
Is ’tslechte zee, ick smaeck ’t als and’re: gaetse holl,

En zo gaat Constantijn Huygens nog wel even door, ik zal u de rest maar besparen. Het is wel een van de bekendste Haagse stadsgedichten, geschreven in 1667. Constantijn Huygens was niet alleen de schrijver van bovenstaand gedicht, maar ook de ontwerper van de Zeestraet, die nu overigens Scheveningseweg heet.

Kâhwe klâhwe-race

puch

Vandaag vond de Kâhwe klâhwe-race weer plaats in Den Haag, een rondrit op oude brommers uit de jaren zestig van de vorige eeuw. Een rondrit die altijd in de koude wintermaand januari plaatsvindt, vandaar de naam. Vooral die fraaie typisch Haagse geelgroene schoonheid trok mijn aandacht. Een Haags rijmpje was het gevolg:

kâhwe klâhwe-race

daah stond ze, maudieus in groen en geil
een draumprinses ùit langvevlauge tède
hoe graag zâh ik met haah de stad doâhrède
die rondinge, maah slank en sensueil

zaun echte Puch, de mauiste allâh vrâhwe
gein man zeuâht dan nog auvâh kâhwe klâhwe