Hij ging naar Amsterdam ... om dood te gaan

Op  30 november 1987, vandaag precies 25 jaar geleden, overleed de schrijver/dichter Simon Carmiggelt.

Wie schrijft, die blijft

ze waren niet steeds trouw, de eiberzonen
geboren en getogen in Den Haag
besloten zij, waarschijnlijk in een vlaag
van waanzin, in den vreemde te gaan wonen

Couperus werd ontheemde in De Steeg
een dolaard op gevallen dennennaalden
die snel het Haagse leven uit hem haalden
de reiziger was moe, zijn inktpot leeg

Carmiggelt liet in Mokum menig traan
en wou zijn lijden met de fles verjagen
geen kronkel die de weemoed deed vervagen
hij ging naar Amsterdam ... om dood te gaan

een goede raad voor Hagenaars die schrijven
het lijkt me beter om maar hier te blijven

Ode aan de linkspoot

 



Een gedeelte uit een filmpje van de website De Haagse Voetbalhistorie.nl waarin ik mijn gedicht 'De linkspoot' voordraag, opgedragen aan de legendarische voetballer Bertus de Harder (bijgenaamd 'De goddelijke kale') .

Nederlandse kinderen lijden hevig onder de crisis ...

Sinterklaas

Ach ja ... de Scheveningse Pier

pier

Klik hier voor een vergroting.

De scheurkalender van de poëzie

scheurkalender

Kort geleden werd bekendgemaakt dat de Poëziekalender die vorig jaar door Gerrit Komrij begonnen is, bij uitgeverij Van Gennep wordt voortgezet door Chrétien Breukers. De titel is Scheurkalender van de poëzie, met daarin opgenomen een ode aan Gerrit Komrij. Ook van mij is een gedicht in deze kalender opgenomen.

Gedicht in clubgebouw HSV DUNO

de muur

Deze week is mijn voetbalgedicht 'De muur' opgehangen in de hal van het clubgebouw van de Haagse sportvereniging DUNO. Het lijkt op perkament te zijn geschreven, maar het is afgedrukt op plakfolie.

DUNO 

Het clubgebouw van DUNO

Een echte heer ...

heer

Het Mandje van Marnix

Het mandje van Marnix

De bouw van 'Het Mandje van Marnix' gaat dus door. In mijn archief vond ik nog een oud gedichtje over onze geliefde wethouder, ik heb het even afgestoft. De wethouder legt het nog 1 keer uit en als u het dan nog niet begrijpt ... tsja:

Open brief

bevolking van het mooie ’s-Gravenhage
mijn toekomstplannen vonden geen gehoor
maar desondanks zet ik ze naarstig door
want anders heeft uw stad geen kans van slagen

jawel, we moeten aan wat boompjes zagen
wat bosjes rooien voor een mooi kantoor
de duinen ... ach ... wat stellen die nou voor
gelooft u mij, u heeft straks niks te klagen

mijn ambtenaren gaf ik deze order:
ontwikkel ... en bij voorkeur in het groen
(met bomen kun je toch geen zaken doen)
stel paal en perk aan groei van park en border

mijn toekomstvisie is geen visioen
met vriendelijke groeten, Marnix Norder