Rijmlijm

Rijmlijm

Hugo Brandt Corstius, alias Stoker (columnist van de Volkskrant, alias de Azijnbode), alias Battus (een vlindergeslacht), heeft een boekje geschreven waarin hij zich fel keert tegen het gebruik van eindrijm in gedichten. Dat vraagt uiteraard om een rijmende reactie:

Battus

Hugo Brandt Corstius
Stoker des Vaderlands
Linksdraaiend melkzuur
Verspreidende zeur

Heeft zich ontpopt als een
Eindrijmvervloekende
Kleurloze vlinder
Met Volkskranthumeur

Lees ook: Bro ... brom ... bromvliegen

Draaien

 



Draaien
 
daar gaat mijn blauwe hemd en daar mijn rode
de sokken gaan met boxers aan de zwier
ik zit en wacht, neem nog een slokje bier
het is een schone zaak de tijd te doden

een zacht gezoem, mijn Miele brengt een ode
een zuiver lied, hier vind ik mijn vertier
bij schuimend sop en kolkende rivier
mij storen heb ik absoluut verboden

zo staar ik gelukzalig naar het glas
van wassend water kan de ziel genieten
de hoogmis kent zijn reinigende riten
en ik mag toezien … deo gratias

ik ruik lavendel, lente of margrieten
dit was de bonte, nu de witte was

Kastanjes ...

Stervende kastanjes

het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg

de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren

het oude leek bij toverslag verdreven
de stad totaal verlaten en sereen
wij bleven in een paradijs van steen
ik zag een dode boom en bad om leven

Sinterklaassonnet

 Sinterklaas

Het lukte mij maar niet om mijn Sinterklaassonnet te voltooien.

Een Sinterklaasgedicht is rampzalig voor je streefgewicht.

Lotgenoten

wij, lotgenoten, sloten een verbond
we werden twee gezworen kameraden
ons juk met levenslessen overladen
een oude man met manke herdershond

ik wandelde naast jou de uren rond
een stille tocht langs richtingloze paden
die wij plichtmatig elke dag betraden
we kenden alle kuilen in de grond

tot op een dag jouw lijf niet verder wilde
je keek me, schuldbewust, nog één keer aan
nu sjok ik in gedachten langs de laan
die zonder jouw aanwezigheid verkilde

waar jij als reu zo vaak behoeftes stilde
bij elke boom blijf ik nog even staan

Dienstregeling

ns

Dienstregeling

een vreemd bericht vandaag op het station
de woorden uit de omroepinstallatie
veroorzaakten paniek en consternatie
het ongeloof was groot op het perron

geachte reizigers, tot onze spijt
vertrekt de trein vandaag exact op tijd