Vannacht is het weer Koninginnenach

nach

de dag na de Nach

'de ongesteldheid na een drinkgelag'
zo noemt meneer Van Dale droog een kater
spoelt u niet weg met zeven glazen water
het beest heeft u volkomen in zijn mach

de dag erna: een luide jammerklach
u speelt de hoofdrol in een hels theater
en nimmer was uw toestand desperater
u sprokkelt laatste restjes levenskrach

na uren, als u diep heeft nagedach
-de wijsheid komt bij u te vaak wat later-
neemt u zich voor: dit was m’n laatste flater
en dus m’n laatste Koninginnenach

Voor het nachprogramma, klik hier.

De 'M'

m 

De 'M' 

Het is de M van maf, megalomaan
de M van monsterlijk, miljoenenschuld
de M van Marnix Norder ... uitgeluld

Turing Nationale Gedichtenwedstrijd

Turing

Voor meer nieuws over deze gedichtenwedtsrijd, klik hier.

Haganum-festival 2010

Haganum

IJsland

ijsland

IJsland

men jaagt op de walvis
en dat maakt me kwaad
ze stalen mijn euro's
dat heeft me geschaad
ik reken dat land
tot de as van het kwaad

Gedicht: Mijn zoon

Mijn zoon

Soms knaagt aan mij dat angstige gevoel:
Ben ik nou wel de vader van die jongen
Die studiebol, die falen heeft verdrongen
En zonder dralen afgaat op zijn doel

De voorspoed heeft hem luidkeels toegezongen
Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel
Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel
Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen

Examenfeesten gaan gepaard met drank
En overdaad kan leiden tot excessen
Cum laude slagen vraagt geen levenslessen
Ik vond hem languit liggend naast de bank

Met trots bezag ik al die lege flessen
Hij is mijn zoon, waarachtig, godzijdank

Een reactie van een 'oude nozem'

Dit bericht trof ik gisteren aan in mijn mailbox. Ik vind het een mooi verhaal, zo mooi eigenlijk dat ik de schrijver gevraagd heb of ik het op deze web-log mocht plaatsen. Hij vond het goed:

Dag Daan,
 
Bedankt voor je mooie gedicht de oude nozem. Het kan over mij gaan. Als dank een verhaaltje over een oude nozem.
 
Een Haags jongetje 
 
23 mei 1964 eindelijk 16 jaar en ik dacht het gehoord te hebben van mijn ouders een Puch voor die jongen zijn verjaardag. Ik kon die vorige nacht niet slapen van de opwinding, een echte Puch zwart zoals het hoort voor een Haagsche jongen, hoog stuur en een doorgeslagen potje. Ik moest natuurlijk ook de goede schoenen erbij “Clarks”  en ook een PTT-cape hoorde bij de verplichte kleding als je bij de goede groep wilde horen. Ik mijn geval dus de kikkers.

Maar nee hoor, ik weet niet wat ik wel gekregen heb voor mijn verjaardag het zullen wel sokken geweest zijn maar geen Puch. 1 jaar verder en na 5 weken werken in bouw had ik voldoende geld om een tweede hands Puchje te kopen fl. 250 moest ik neerleggen. Hij had de verkeerde kleur (groen) en had nog een handversnelling  en een grote tank wat in die tijd echt niet kon.     

Dus na twee weken van sleutelen in de kelder stond hij er, mijn Puch, zwart als de hel en ik in de juiste kleding.

Mijn eerste rit was naar de Marathon bij de rolschaatsenbaan waar op een zaterdagavond de Q65 speelden, wat had ik het naar mijn zin, vol van verbazing keek ik naar Willem Bieler de zanger en zijn lange haar. Dat wilde ik ook, O’ nee zei mijn moeder toen zei hoorde van mijn plan om mijn haar te laten groeien, “werkschuw tuig” waren al diegene waarbij het haar over de oren groeide.     

11 november 1967 dansen op de Groenmarkt  bij 192 en daar stond ze te kijken naar Robbie van Leeuwen en Shocking Blue en een kort geruit rokje en wat zag ze er leuk uit, wil je dansen vroeg ik haar, gelukkig knikte ze ja. Ik heb haar op mijn tweede Puch naar huis gebracht (de eerste was gestolen) op dat kleine Puch zitje was het best een hele rit naar de Tubbergenstraat in Den Haag.

33 jaar met en een heerlijk huwelijk en twee lieve kinderen later ben ik op weg naar de begrafenis van Willem Bieler mijn held van de Q65, ik ben er naartoe gegaan op een Puchje die ik daarvoor een half jaar geleden had gekocht want bij mij was de Puch koorts weer toegeslagen. Gelukkig waren er meer oude knarren net zo gek als ik, en ik zette mijn Puch naast 10 andere.  

Snoeiharde muziek klonk uit de luidsprekers de zaal voor met vijftigers waarvan sommige het oude koppen er uit wilde zien als 18. Iedereen was er bij, de Haagse sien uit de jaren zestig en na afloop geen koffie met cake maar bier uit een flesje.

Ondanks dat het droevig iemand is zo jong te zien overlijden werd het na een paar biertjes steeds gezelliger en de kraai heeft moeite moeten doen om ons na drie uur uit de zaal te krijgen.

Ik wilde mijn Puch pakken om naar huis te rijden, maar de andere Puchrijders hadden een ander plan. Even een harinkie pakken bij Scheveningen om de boel goed als te sluiten, en toen ik zo door de stad scheurde leek het of ik zo terug stapte in de tijd en ik begon “The life i live te neuriën”, ik was weer het Haagse jongetje.

Hans Bronkhorst

Te koop: Oude nozem

oude nozem

Te koop via de uitgever.

10 april: Poëzie in het Nutshuis

nutshuis

Zaterdagmorgen 10 april vanaf 11.00 uur dragen Albana Shala, Jet Crielaard en Henk van Zuiden voor in het Nutshuis op de Riviervismarkt 5 te 's-Gravenhage. Deze dichtersochtend is georganiseerd door het Nivon. Vrije toegang.