De conferentie

Vandaag werd de Afghanistan-top in Den Haag gehouden, daar moet je als stadsdichter van de krant uiteraard wel even bij stilstaan.

top

Op Ruwe Planken

onderhond

Tijdens het Nijmeegs Boekenfeest op 14 maart presenteerde Op Ruwe Planken haar nieuwe nummer. Dat gebeurde met trots, want het is wederom een prachtige bundel geworden. Centraal thema van editie 8.3 is ‘onderhonden’.

Wie vind je allemaal in de nieuwe ORP?
De winnaars van de Plagiaatwedstrijd en de Dichtwedstrijd, Pascal den Hartog en Ivo Allewaert. Evenals de overige weekwinnaars van de Dichtwedstrijd: Jan Aelberts, Cornelis Dribbel, Veerle Neyens, Daniël Smits, Willemien Mensinga, Albert Bobeldijk, M. W. Z. Teerlinck, Wibo Kosters en Saskia van den Heuvel. Het prachtige omslag is van Jop Luberti (Deep Sleep Records).

Verder is er nieuw werk van Bouke Vlierhuis, Daan de Ligt, Mark van der Schaaf, Liliane Melis, Marcel Ozymantra, Ben Huizinga, Olaf van Muijden, Frouke Arns en een vertaling van wereldkampioen slam poetry Buddy Wakefield. Ook staat er een recensie in van de debuutroman van Henk van Straten en een literaire cartoon van het duo Norman. Ga voor de websites van deze schrijvers, dichters en kunstenaars naar Links.

Het nieuwe nummer is binnenkort verkrijgbaar bij deze boekhandels voor slechts 3 euro. Bestellen kan ook per e-mail (dit is zonder verzendkosten): administratie [at] opruweplanken .nl. Abonnee worden kost slechts een tientje per jaar, kijk hier.

Dit gedicht van mij is opgenomen in Op Ruwe Planken ...

Lees verder...

Ter Heijde

Ter Heijde

De iele duinenrij beschermt de huizen,
die sober zijn geschapen door één hand.
Een steile trap geeft toegang tot het strand
en altijd klinkt een onheilspellend ruisen.

Het dorp is voor de zee een onderpand,
zij kan naar lust en willekeur beschikken,
met overmacht of slechts met speldenprikken.
De slapersdijk is voor het achterland.

Een oord aan zee ... waar is de vissersvloot?
Waar zijn de drommen badende toeristen?
Bestaat er angst voor Nereus’ wrede listen,
gebrek aan ruimte in de reddingsboot?

De dorpelingen blijken optimisten,
’t vertrouwen in los zand is levensgroot.

Schilderswijk

Schilderswijk

de ezel wankelt en de tube lekt
maar het palet is kleurrijker geworden
een onbekende spijs ligt op de borden
het vlees van Rubens is geheel bedekt

de Haagse school is overwegend zwart
verdwenen is het bonte dialect
met zware ziektes en de dood doorspekt
het maakt op Ypenburg een nieuwe start

het licht van Rembrandt is er ver te zoeken
al maakt de nachtwacht vele overuren
de verre vrienden vinden goede buren
het straatbeeld toont een rijk bezit aan doeken

heeft hier de kunstenaar zijn drang verloren
of wordt het nieuwe meesterwerk geboren?

Ik ben toch niet gek ...



cpc

De zomertram

Een Haags stadsgedicht van Michel van der Plas ...

DE ZOMERTRAM

Daar komt hij, zwaar van ouderdom,
statig en traag het hoekje om
van dromen en herinneringen;
hij belt: hij ziet me heus wel staan,
zijn open wagen achteraan,
de zomertram naar Scheveningen.

En kijk, ik ben weer onverwacht
een jongen van een jaar of acht,
en voel me rijk en hou van hem,
die feestelijke gele tram.
Daar rijdt hij, haastig voor zijn doen,
de stad uit onder 't wuivend groen,
en ik stel me ongeduldig voor
dat ik ver weg de zee al hoor
als we de Parkstraat in gaan draaien;
maar bij de Frankenslag begint
er toch pas echt een koele wind
over de hoofden heen te waaien.

Nu krijgt de wagen vleugels en
ik weet dat ik er bijna ben,
omdat de motor hoog gaat zingen.
En dan draait hij het Zeeplein op
met al zijn vlaggetjes in top,
de zomertram naar Scheveningen.

Mijn vader heeft een wandelstok,
mijn moeder draagt een witte rok,
en 't ezeltje waarop ik rijd
is aardig en neemt alle tijd.
Tussen de planken van de pier
zit er bij elke stap een kier,
waardoor je, of je wilt of niet,
beneden je de golven ziet,
die woest en groen elkaar begraven.
Een man met baard knipt mijn portret,
een zwart en krullend silhouet.
Een schuit gaat fluitend naar de haven.

Het strand is vrolijk, licht en blij.
De dag gaat veel te vlug voorbij
in flitsen en in schitteringen.
En al die tijd, in 't hemelblauw,
wacht boven in de verte trouw
de zomertram van Scheveningen.

Ik zit weer op het glimmend hout.
De richelvloer ligt vol met goud
van 't laatste afgeschudde zand,
en 'k hou mijn schelpen in mijn hand.
Daar rijdt de tram weer naar de stad,
maar nu of hij geen haast meer had.
De avond komt, maar 't is nog warm.
Mijn vader drukt mijn moeders arm,
en 'k denk: zo moet het altijd blijven,
zo met die zeewind in ons haar,
zo zondags en zo bij elkaar,
wolkjes die met ons huistoe drijven.

Op een balkon hier ver vandaan
moet nog een schepje van mij staan.
Zo gaan ze over, al die dingen:
een vader met een wandelstok,
een moeder met een witte rok,
de zomertram naar Scheveningen.

( Uit: Daar waar ik leefde, Nederlandstalige dichters over het landschap van hun jeugd. Samengesteld door Henk van Zuiden, Kwadraat, Utrecht, 1997

Die dag

die dag

de dag begon zoals een dag begint
het vaste ritueel, dezelfde vloeken
je bent nog uren naar jezelf aan ‘t zoeken
de spiegel huilt, je laat een boer, een wind

het leven leek een bokkenpruik met luizen
maar dat veranderde die dag spontaan
vergeten was de smaak van levertraan
en zelfs een grijs Den Haag begon te bruisen

wat deden al die ‘pakken’ ongewoon
het hele Plein gevuld met regenbogen
het standbeeld sprak en danste met z’n ogen
dus morgen weer zo’n snoepje van m’n zoon

Haags Fris

JEROEN DE VOS EN DIANN VAN FAASSEN DEBUTEREN BIJ WITTE UITGEVERIJ


Donderdag 2 april verschijnen ´Soms zijn drie woorden genoeg´ van Jeroen de Vos en ´Zandengelen´ van Diann van Faassen. Beide dichters debuteren in de Haagse debutantenreeks ´Haags fris´

Deze reeks is opgezet door de Witte Uitgeverij en in deze reeks verschijnen ieder half jaar twee debuten en een verzamelbundel van Haagse dichters.

De boekpresentatie vindt plaats in De Regentenkamer (Lange Beestenmarkt 106-108) en begint om 20.00 uur. De avond wordt gepresenteerd door Harry Zevenbergen. Naast optredens van de beide auteurs is er een aantal gastoptredens.

Na de optredens zijn de bundels te koop en zullen de auteurs signeren.

De Witte Uitgeverij richtte zich in het verleden vooral op educatieve boeken, maar richt zich vanaf begin dit jaar ook op poëzie. In januari ging de poëziereeks ´Verse voeten´ van start met de presentatie van `Paal in wegdek´ van Harry Zevenbergen. In deze reeks volgt in juni een verzamelbundel met als thema: Vriendelijkheid Verdraagzaamheid Vrede. Deze bundel zal gepresenteerd worden op 5 juni tijdens de Nacht van Tibet in de Melkweg.

Bron: http://www.subliterair.org/

Vandaag in de krant ... tjielp, tjielp


vogelvriend

Wildplasser

wildplasser

ach ja, zo’n avond stappen op het Plein
na weer een zware week van zinloos zwoegen
blijft toch elke keer een waar genoegen
een rokerig maar sfeervol samenzijn

pas later op de avond daagt venijn
van bier gedronken in de vele kroegen
-waar vrienden je zo vaak naar buiten droegen-
het oude liedje met een triest refrein

gebruik van bier heeft echter ook nog tegen
-de kenners weten van dit fenomeen-
het feit dat je zo vaak de blaas moet legen

een muur, een boom…, maar soms maak je het doller
je moet toch ergens met die ballast heen
dan wordt de oude Hofvijver iets voller

De ooievaar

De ooievaar

het dier zit armetierig in de veren
een rafelig en slordig ogend pak
z’n financiële toestand – danig zwak-
verhindert aanschaf van gepaste kleren

hij schrijdt hautain, als opgeblazen heren
van adel met een lege plunjezak
een overdaad aan schijn en kouwe kak
z’n snavel echter blijft zich kranig weren

hij staat bekend als brenger van geluk
die reputatie dankt hij aan een leugen
al jaren neemt hij kind en ouders tuk

en telkens rijst bij mij die ene vraag:
hoe komt een beest dat nooit heeft willen deugen
in ’t wapen van een moordstad als Den Haag?

cam

bevroren geluk

bevroren geluk


hij kijkt u bijna
smekend aan met zijn
bevroren ogen u kunt
hem daar niet laten
staan denkt u vol
mededogen

u helpt hem uit z’n
koude jas z’n huid is
als van cellofaan uw jubel
is nog niet spontaan doch
dit verandert wel alras

u warmt hem met uw
smeulend vuur z’n dooi
is hevig maar zeer kort u
tovert in een vierde uur
vier jaargetijden op uw
bord

Bombardement Bezuidenhout

Op 3 maart 1945 bombardeerden de Engelsen 'per ongeluk' de Haagse woonwijk Bezuidenhout.

3 maart 1945

Zie ook het filmpje: