De onbevroede kracht der poëzie

Vandaag een gedicht over Haagse gaten in de krant, nog geen twee uur na het verschijnen van die krant gebeurde het onmogelijke. Gelooft u nog in toeval?

Zie de website van mijn favoriete amateurvoetbalclub.

Vandaag in de krant

Vandaag stond het volgende gedicht van mij in de krant (AD Haagsche Courant):

haagse gaten

Constantijn Huygens als stadsdichter

Huygens

Lees verder...

Liefde in lijn 6

lijn 6

Liefde in lijn 6

de banken bleken allemaal bezet
een meisje keek me aan met zachte ogen
het leek of er gewikt werd en gewogen
ze riep mij (voor een hoopvol tête-à-tête?)

een lach verried mijn dwaze binnenpret
dat zulke mooie meiden mij nog mogen
en mij met steelse blikken zelfs ook pogen
te vangen in hun amoureuze net

edoch, m'n overmoed verdween spontaan
toen ik begreep waarom zij had geroepen
op deze leeftijd valt niet meer te snoepen
ze bood een oude man haar zitplaats aan

 

Kâhwe klâhwe-race

puch

Vandaag vond de Kâhwe klâhwe-race weer plaats in Den Haag, een rondrit op oude brommers uit de jaren zestig van de vorige eeuw. Een rondrit die altijd in de koude wintermaand januari plaatsvindt, vandaar de naam. Vooral die fraaie typisch Haagse geelgroene schoonheid trok mijn aandacht. Een Haags rijmpje was het gevolg:

kâhwe klâhwe-race

daah stond ze, maudieus in groen en geil
een draumprinses ùit langvevlauge tède
hoe graag zâh ik met haah de stad doâhrède
die rondinge, maah slank en sensueil

zaun echte Puch, de mauiste allâh vrâhwe
gein man zeuâht dan nog auvâh kâhwe klâhwe

Koud hè ?

ijspaleis

Koud hè ?

de warmte heb ik ijzig afgezworen
mijn hart is van het hardste noordpoolijs
er  is geen plaats voor  ‘redelijkerwijs’
de geest is al decennia bevroren

geen opstand zal mijn schrikbewind verstoren
met hand en tand, bereid tot elke prijs
verdedig ik mijn arctisch paradijs
een dik pak sneeuw zal  elke noodkreet smoren

ik ben uit een wolvin van steen geboren
mijn leven werd een lange barre reis
ik ben nu thuis, u bent mijn godenspijs
bij volle maan kunt u mijn loflied horen

ik woon in een reusachtig wit paleis
en kijk omlaag vanuit een hoge toren

 

Gerard Fieret overleden

 

DEN HAAG - Kunstenaar en fotograaf Gerard Fieret is donderdag in zijn woonplaats Den Haag overleden aan de gevolgen van een longontsteking. Hij was 85 jaar. Dat heeft het Gemeentemuseum van Den Haag vrijdag laten weten.

Gerard Fieret, die studeerde aan Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, was bekend als tekenaar, dichter en panfluitspeler, maar vooral als fotograaf. Hij kocht zijn eerste camera aan het begin van de jaren zestig en begon te fotograferen wat hem op straat voor de voeten kwam.

Zie verder het bericht in AD Haagsche Courant

Lees ook een wat ouder artikel in Trouw over Gerard Fieret

Angstig ga ik

In het waaien hoor ik mijn stem

op de hoven langs het murwe pad

wat verlang ik naar de ochtend

naar de warmte van de zon

tijd, wat ben ik angstig, wie

helpt mij

angstig ga ik om en om

(Gedicht van Gerard Fieret)

Feyenoord-Heerenveen

een vreemder taaltje heeft geen mens gehoord
ze springen over sloten en ze kaatsen
de westerlingen zien zij als melaatsen
ze hebben Bonifacius vermoord

de raarste namen geven zij aan plaatsen
(tenzij een naam als ‘Ljouwert’ u bekoort)
ze lopen over straten op hun schaatsen
en erger nog: ze planten zich ook voort

o laat ze nooit ontsnappen uit hun oord
die zwijgzamen en immer tegendraadsen
dus bouw om heel dat land van ondermaatsen
een afsluitdijk, of muur (maar zonder poort)

nog nooit had ik mij aan een Fries gestoord
maar toen won Heerenveen van Feyenoord

Haagse gaten

wat zijn dat toch voor vreemde ronde gaten
als holle ogen in een bleek gelaat
gevuld met zand, maar leeg en desolaat
welk wezen zou die sporen achterlaten

ze intrigeren mij in hoge mate
zijn het de stempels van een duivels kwaad
het werk van een ontsnapte psychopaat
die iets begroef in maanverlichte straten

de gaten wachten, vullen tijd met zwijgen
de leegte nam bezit van hun bestaan
wat komen zou, is nimmer aangekomen

eens zouden nieuwe stammen hier ontstijgen
het nageslacht van hen die moesten gaan
het wachten is  op ooit beloofde bomen

Kwart miljoen voor Atlantikwall Museum

DEN HAAG - De gemeente Den Haag heeft dit jaar een kwart miljoen euro gereserveerd voor de oprichting van een Atlantikwall Museum in Scheveningen. Het college van burgemeester en wethouders heeft dat maandag besloten.

bunker

Atlantikwall

er ligt een oude bunker onder 't zand
men zegt: hij is vervallen en verlaten
toch hoorde ik er iemand zachtjes praten
een herfstdag, er was niemand op het strand

er ging een steen opzij, er kwam een hand
en even later zag ik twee soldaten
ze oogden traag, hun legerjas vol gaten
ze klommen over de betonnen rand

er huizen schuwe geesten in dit land
gerezen uit de schrijnen der fanaten
ze nemen 's nachts bezit van onze straten
en kalken vreemde tekens op een wand

Sjoukje Dijkstra

Na al de kou en de ijspret van de afgelopen weken, moest ik weer even terugdenken aan een ijs-vip uit mijn prille jeugd. Niet alleen een koningin op het ijs, maar ook een beetje een heimelijk lustobject voor alle Nederlandse mannen.

sjoukje

Sjoukje Dijkstra

ik heb Sjoukje nog zien rijden
achterwaartse achten
kalligrafeerden het ijs
diepe haast achteloze voren

de vrije kür een Friese samba
op diepgevroren water
bevrijde onderkoelde passie
het einde van de ijstijd

na de dubbele rittberger
schonk mijn vader
een dubbele whisky (on the rocks)
starend naar het glas

wachtend tot het ijs zou smelten

De poëzie van Scheveningen

vuurtoren

Kijken naar Scheveningen kan op verschillende manieren: neutraal of genuanceerd, kritisch of nostalgisch. De leden van Digitale Fotoclub Couvée gebruikten het oog van de camera echter om vooral de mooie kanten van Scheveningen anno nu vast te leggen.

Lees verder...

Vandaag in de krant

AD Haagsche Courant

Gedichtentelefoon in atrium van het IJspaleis

gedichtentelefoon

In de rust van de klassieke telefooncel kunt u voor enkele minuten naar gedichten luisteren terwijl u wacht. Helemaal gratis! De gedichtentelefooncel staat in het Atrium tot en met vrijdag 27 februari 2009.

Toets 0 en het keuzemenu gaat open. U kunt kiezen: een liefdesgedicht, iets vrolijks, een troostgedicht of een gedicht voor kinderen. Daarna kiest u de stem van een man of van een vrouw. Alle gedichten worden gelezen door professionele acteurs en actrices.

Afscheid gedichtenlijn
De Gedichtentelefooncel is een afscheidsproject van de initiatiefnemers van de telefonische gedichtenlijn 0909GEDICHT, die ruim vijf jaar lang in Nederland 'in de lucht' is geweest en waarvoor meer dan 200 dichters en acteurs gedichten hebben gelezen.

De Gedichtentelefooncel is een initiatief van stichting Dichters in de Bomen en mede mogelijk gemaakt dankzij Fonds 1818, Stichting Atrium Den Haag, Peters Transport en de Haagse PvdA fractie.

Jammer dat de gedichtenlijn is opgeheven, een aantal jaren geleden heb ik ook nog een aantal gedichten ingesproken voor deze lijn.

Van website naar weblog

Vanaf vandaag zal ik mijn website (www.daandeligt.nl) niet meer bijhouden en ben ik overgestapt op een weblog. Wel blijft de oude website in de lucht, de gegevens gaan dus niet verloren. Hopelijk weet u de weg naar mijn weblog ook goed te vinden.